Over Kitty
Kitty ziet wat mensen nog niet zien. In boardrooms, in gesprekken, in de stilte vóór een beslissing. Ze benoemt wat anderen al weken en soms jaren omcirkelen. Altijd met respect. Altijd direct. Nooit afgezwakt om het de ander makkelijker te maken.
Dit is geen intuïtie in de mystieke zin. Dit is precisie. Patroonherkenning, gebouwd op 25 jaar integratieve scholing en een manier van luisteren die begon toen ze elf was. Iemand vertelde haar toen voor het eerst dat de pijn in haar lichaam emotioneel was, niet fysiek.
Die deur ging open. Sindsdien loopt ze erdoorheen.
In haar eigen woorden
Er was een tijd dat ik dacht dat doorgaan kracht was. Dus ik ging door.
Ik voelde vaak precies wat klopte. Wanneer iets niet meer paste. Wanneer een keuze eigenlijk al gemaakt was. Alleen handelde ik er niet naar.
Ik wachtte. Ik paste me aan. Ik zocht woorden voor iets wat mijn lichaam allang wist. En zolang ik het niet kon uitleggen, vond mijn hoofd dat ik nog niet mocht kiezen.
Misschien herken je dat.
Je weet iets. Je voelt iets. Maar de wereld wil woorden. Weet je het zeker? Is dat nu nodig? Wil je dat echt? En dan ga je twijfelen aan iets wat eerst heel helder voelde.
Ik was mijn eigen gevangenisbewaker.
Ik had zelf de sleutel.
Niet kiezen lijkt soms veilig. Maar niet kiezen is ook kiezen. Als je voelt wat waar is en toch blijft waar je bent, verlaat je jezelf een beetje. Dat heb ik meerdere keren gedaan.
Tot het leven me stilzette, letterlijk. Meerdere keren. Via mijn lichaam, door volledig uit te schakelen. Via relaties. Via verlies. Via momenten waarop ik niet meer om mezelf heen kon.
Ieder moment kwam samen met keuzes. Geen gewone. Een beslissende. Wie ben ik nog als ik dit loslaat? Zonder deze rol? Zonder deze status?
Want soms kost kiezen iets. Soms verlies je mensen. Soms een beeld van jezelf. Soms de plek waar je je veiligheid aan had gehangen.
Ik ben daar geweest. Alleen. Niet begrepen. Veroordeeld. Egoïstisch genoemd, arrogant, te veel.
En toch. Iedere keuze bracht me dichter bij mijn echte leven. Niet makkelijker. Wel vrijer. Wel eerlijker.
Na iedere keuze wilde ik begrijpen wat daar gebeurde.
Waarom voelen mensen vaak precies wat waar is, maar handelen ze niet?
Waarom houden we onszelf gevangen terwijl de sleutel in onze hand ligt?
Dus ik ging leren. Niet een beetje. Jarenlang en nog steeds. Waar anderen een coach zochten, schreef ik me in voor opleidingen. Ik wilde niet alleen geholpen worden. Ik wilde begrijpen.
Alles wat ik leerde bracht me dichter bij één waarheid:
Het antwoord zit in jezelf. Dat zijn we soms alleen vergeten. De ruis, emotie of overtuiging eromheen is wat blokkeert.
Als ik twintig jaar geleden had geweten wat ik nu weet, had ik mezelf minder lang verlaten. Minder lang gewacht.
Minder lang geloofd dat angst de waarheid was.
Het meisje dat danste
Als klein meisje wilde ik al zichtbaar zijn.
Ik was dat meisje dat op verjaardagen opstond en danste. Vrij. Aanwezig. Vol leven.
Later werd zichtbaarheid spannend. Niet goed genoeg. Niet zeker genoeg. Niet veilig genoeg om helemaal te verschijnen. Van het meisje dat danste werd ik degene die zich kleiner maakte.
Maar dat verlangen is nooit weggegaan. En het is sterker dan ooit.
Ik droom ervan. Ik zie het gebeuren.
Ik kan erom huilen.
Ik voel het in elke vezel van mijn lichaam: dit is wat ik te doen heb.
Ik wil spreken. Delen. Reizen. En alles wat ik onderweg ontvang weer doorgeven. Niet omdat ik groter wil worden. Omdat de boodschap groter is dan ik.
Wat mij twintig jaar kostte, deel ik zodat mijn pijn niet alleen voor mezelf is geweest, en een ander niet wacht op zijn eigen leven.
Wat in jou verschuift, zet ook de wereld om je heen in beweging.
Daarom staat ze op podia
Niet om mensen te vertellen hoe het moet. Maar om hen te herinneren aan wat ze diep vanbinnen vaak al weten. De sleutel draag je zelf.
Ze werkt vanuit één principe. Ze is pas goed in haar werk als ze overbodig wordt. Want het antwoord ligt niet bij haar. Het ligt bij jou.
Alles wat ze deelt, is bedoeld om je dat te laten zien, en je daarna op eigen kracht verder te laten gaan.
Je hebt altijd een keuze. The answer is in you.
